ارسال به دوست  نسخه چاپي 

بزرگ‌ترین طرح ذخیره‌سازی در هند، از هدررفت میلیون‌ها تن غلات جلوگیری می‌کند

هند با داشتن 11 درصد از مساحت زمین‌های قابل کشت جهان و به عنوان دومین تولیدکننده گندم و برنج، یک نیروگاه کشاورزی است.

 

به گزارش نگاه هستی به نقل از worldgrain، علی‌رغم افزایش چالش‌های مرتبط با تغییرات آب و هوایی، هند شاهد افزایش پیوسته تولید گندم از 87 میلیون تن در سال 2017-2016 به رکورد پیش‌بینی شده 110 میلیون تن در سال بازاریابی جاری بوده است. برنج در 8 سال گذشته مسیر صعودی مشابهی را طی کرده است و بر اساس یک پیش‌بینی، از 109 میلیون تن به 132 میلیون تن در سال 2024-2023 افزایش یافته است که البته متأسفانه مقدار غیرقابل قبولی از تولید به هدر می‌رود.  

ظرفیت ناکافی ذخیره غلات، یکی از دلایلی است که درصد هدررفت غلات پس از برداشت در هند به نسبت سایر تولیدکنندگان عمده جهان، از بالاترین ارقام است. اگرچه تولید گندم و برنج این کشور افزایش یافته اما توانایی هند برای ذخیره این غلات که همیشه یک چالش بوده، در سال‌های اخیر بدتر شده است.

طبق گزارش سازمان خواربار و کشاورزی (فائو) سازمان ملل متحد، کل تولید غلات غذایی این کشور در سال 2023 به 311 میلیون تن رسید اما ظرفیت ذخیره‌سازی آن تنها 145 میلیون تن است که کمتر از نصف مقدار مورد نیاز است. تخمین زده می‌شود که هند سالانه بین 10 تا 15 درصد هدررفت پس از برداشت را تجربه می‌کند که بیشتر به دلیل امکانات ناکافی ذخیره‌سازی و شبکه‌های ناکارآمد توزیع است.

در یک تحول امیدوارکننده، نخست وزیر هند، نارندرا مودی، در فوریه ابتکاری بلندپروازانه را برای رسیدگی به این مشکل ارائه کرد. به عنوان بخشی از یک طرح گسترده‌تر برای افزایش امنیت غذایی در پرجمعیت‌ترین کشور جهان، این طرح شامل آن چیزی می‌شود که مودی به عنوان «بزرگ‌ترین طرح ذخیره‌سازی غلات در جهان برای کشاورزان ما» توصیف کرد. این طرح به کشاورزان این امکان را می‌دهد که محصولات خود را ذخیره کرده و در زمان مناسب بر اساس نیازهای خود به فروش برسانند. این همچنین به آن‌ها کمک می‌کند تا از وام‌های بانک‌ها استفاده کنند.

با سرمایه‌گذاری 15 میلیارد دلاری از سوی دولت هند، این طرح با ساخت هزاران انبار در سراسر هند در نظر دارد که 70 میلیون تن ظرفیت ذخیره غلات را طی پنج سال آینده ایجاد کند. هدف اعلام شده، ایجاد ظرفیت کافی ذخیره‌سازی غلات برای ذخیره 100 درصد تولید غلات هند است. اگر این طرح با موفقیت اجرا شود، نه تنها مقدار ذخیره‌سازی نامناسب غلات را کاهش می‌دهد بلکه تمرکززدایی از ذخیره‌سازی غلات نیز نیاز به حمل و نقل از راه دور و هزینه‌های حمل و نقل را کاهش می‌دهد و کارایی زنجیره تأمین را بهبود می‌بخشد.

با کاهش هدررفت غلات پس از برداشت، هند می‌تواند خودکفایی گندم را حفظ کند و شاید حتی به یک صادرکننده خالص تبدیل شود. چنین تحولی، درآمد صادراتی هند و همچنین عرضه جهانی گندم را افزایش می‌دهد که خبری خوشایند برای کشورهای وابسته به واردات خواهد بود که بسیاری از آن‌ها شاهد تغییر جریان‌های تجاری سنتی در پی حمله روسیه به اوکراین بوده‌اند.

امید است این پروژه، یک نقشه راه برای سایر مناطق و کشورهایی باشد که هدررفت پس از برداشت به دلیل ذخیره‌سازی نامناسب غلات در آن‌ها یک مشکل است. به عنوان مثال، در آفریقا که طبق اکثر برآوردها 10 تا 20 درصد از غلات خود را در فرایند ذخیره‌سازی و حمل و نقل از دست می‌دهد، چنین سرمایه‌گذاری می‌تواند تغییردهنده بازی باشد. اگر بزرگ‌ترین طرح ذخیره‌سازی غلات در جهان موفقیت‌آمیز باشد، نه تنها برای هند بلکه به طور بالقوه برای کل جهان، یک پیروزی خواهد بود.